วันนี้... ออกจากบ้านไป ไม่รู้จะไปไหน ว่าจะไปเอมโพเรียม
พอดีบ้านอยู่จรัญ แล้วเอมฯ มันอยู่ตั้งไกล เลยอยากลองไปดู
พอไปเดินที่ Hi So... ก็เลยแวะร้านทำผมซักนิด เอาให้คนแถวนั้นไม่แตกตื่น
ร้านประจำ คนเพียบเลย ก็เลยเข้าร้านข้างๆ (แถวๆบ้านอ่ะ ไม่เอ่ยชื่อร้านนะ)
ก็เข้าไป สระๆไดร์ๆ แหละ ตามปกติ ทีนี้ วันนี้เห็นเจ้าของร้านอยู่ด้วย
เป็นหมูอ้วนๆ แต่งหน้าหนาเตอะ นั่งที่โต๊ะ ก็ไม่ได้สนใจอะไร
พอไดร์เสร็จ จะหนีบๆให้... เจ๊แกตะโกนมา " ไม่ต้อง ชั้นจัดการเอง"
แล้วพี่แกก็เดินเข้ามา ... ไดร์หัวตูซะเบี้ยวโคตรรรรร
เสดแล้วก็บอกว่า "ผมหนูมันเบี้ยวๆ เด๋วเล็มๆให้หน่อยนะ"
ผมก็ผู้ชาย นึกว่าเอากรรไกรมาแง้บๆ ข้างหน้าก็เสด เลยพยักหน้า อือๆไป
ทันใดนั้น พี่แกบรรเลงกรรไกรทั้งหัวเลย
อุบาดกว่าเดิมอีก... > < อีหมูมารใจอำมหิต!!!
เสร็จปุ๊ป ผมก็ยื่นแบงค์ 500 ให้... แกทอนมา 350
แล้วก็บรรยายสารพัด คูปองบ้าบออะไรซักอย่าง
ผมยืนเถียงกับแกอยู่พักนึง สรุปว่า... แกไม่คืนตังให้
บอกว่าผมผิดที่ไม่บอกว่าไม่ต้องทำ - -*.... เลวบรรลัยจิงๆ
ออกมาทั้งๆหัวเหลาเกี้ยแบบนั้น ทนไม่ไหว เอามือขยี้ๆ
ให้เสปรย์จัดทรงแตกออก แล้วจัดทรงปกติของผม
- - - ทำไมร้านทำผมกะหลั่วๆ ต้องทำทรงเจ้า ฟิล์ม ที่เปนนักร้องดังๆให้ด้วยวะ - - -
จะไปเอมโพเรียม จำได้ว่า มันอยู่ตรง สถานีรถไฟฟ้าแถวๆ สุขุมวิท ทองหล่อ
ก็เลยนั่ง 108 ไป ลงอนุเสาวรีย์ เพื่อขึ้นรถไฟฟ้าเอาซะ
ถึงอนุเสาวรีย์แล้ว ภาพที่ผมไม่อยากเชื่อสายตาตัวเอง
ขอทานที่อนุเสาวรีย์... นำเงินส่วนหนึ่งในกระป๋องของตนเอง บริจาค
ให้กับกองทุนอาสาชนบทของพวกนักศึกษา
ขณะที่คนมีฐานะดีทั่วไปมองผ่าน ไม่สนใจ.................................
อึ้งครับ แต่จำได้ เลยเอามาเขียนๆไว้ในนี้
นั่งรถไฟฟ้าไปพักใหญ่ จนกระทั่งลง..... ทองหล่อ
อ้าว มองไปรอบๆ เห็นซอยทองหล่อ รู้เลย...."ตูนั่งเลยมาแล้วนี่หว่า เดินย้อนๆๆๆ"
เลยจริงๆครับ สองป้ายเอง แต่เป็นป้ายรถไฟฟ้า เดินกันน้ำตาร่วงเลย T_T
ถึงเอ็มโพเรียม เดินวนๆซะทั่ว ประมาณ 2-3 ชั่วโมง
โอ้โห มีแต่ของ Hi So - - Brand Name ทั้งนั้น มองได้อย่างเดียว จนรู้ว่า
ของดังๆ มันก็คือของ... แค่เอาชื่อไปติด ดีกว่ากันนิดหน่อย ขายแค่ยี่ห้อ
อย่าดึงป้ายออกนะ!! เด๋วจากสองพัน จะเหลือ สองร้อย ^_^
เสร็จแล้ว ยังรู้สึก Chill ไม่พอ เลยจะไปสยามต่อ.... นั่งรอรถเมล์
ซักพักใหญ่ๆ มองถนนตรงหน้า..........."รถติดชิหายเลย..."
สุดท้ายก็นั่งรถไฟฟ้ากลับสยาม ไปเดินเล่นต่ออีก.... อะไรจะ Chill ขนาดนี้เรา
เดินจนรอบ .... สาวๆสมัยนี้หน้าตาแย่ลง ... หรือมาตรฐานเราสูงขึ้นเนี่ย
ไม่เห็นมีคนไหน เตะตา โดนใจ... (และไร้หนุ่มเดินข้างๆ) เลยซักคน -_-
เอ้า ห้าโมงกว่าแล้วแล้ว ต้องกลับไปรับแฟนที่มหาลัย... นั่งรถเมล์ไปคงนาน
รีบๆไปหน่อยละกัน ไปถึงซะ 6 โมงกว่า แฟนบอกถึงสองทุ่ม
เลยแวะร้านเนต เล่นเกมรอ
ซื้อ A-Cash มาเติม O2Jam ซะ......... MathaFucker เวล 26 อยู่เลย ใครเล่นเจอกานได้
แล้วก็เจอน้องที่ร้าน เล่น DotA ... เจอได้เช่นกัน Ash-AmiJunG เหอๆ....
ถนัดตัว Sand King // Venomancer เกลียด Lich King แงๆ ยิงสองทีนอน ฮือๆๆๆ
เล่นจน 4 ทุ่ม แฟนพึ่งถึง ก็เลยไปนั่งกินข้าวด้วยกัน แล้วก็ กลับบ้านมานั่งพิมเนี่ย
-------------------------------------------------
"ข้อคิดประจำวัน"
ผมใส่นาฬิกาตายทุกวัน..... ผมไม่ได้เอาไว้บอกเวลาหรอก
แต่เอาไว้เตือนสติผมเท่านั้น..... ทำไมหรอ
ลองมองนาฬิกาตายให้ดี..... ต่อให้เข็มหยุดเดิน แต่เวลาก็ยังผ่านไป
หรือต่อให้ใช้เวลาทั้งชีวิต หมุนเข็มย้อนกลับซักพัน หรือหมื่นรอบ
เวลาก็ไม่ได้จะย้อนกลับไปเลย แม้เพียงวินาทีเดียว.......
อย่าเสียเวลาจมกับอดีต ใส่ใจกับปัจจุบัน .... เพื่ออนาคต
แอช.. บางขวาง - -*..(คนในปังย่าตั้งให้)
